اکنون که اين نامه را مي خوانيد امتحانات به پايان رسيده ولي نوشتن اين مهم قبل از امتحانات بود که جهت جلوگيري از ياس فلسفي دوستان ، انتشار آن به بعد از امتحانات موکول شد. 

نامه به يک مدرک ليسانس

سلام مدرک جان ، خوبي ؟ بالاخره بعد از مدت هاي فراوان تو را در نزديکي خود مي بينم و من به همين زودي اگر مقدّر باشد دست در دست تو خواهم گذاشت.

در راه  وصال تو محنت زيادي کشيدم و خودت که بهتر مي داني توي راه ليسانس فرصت ترديدي نيست ، مي دوني تو مغز من نقطه ي تعليمي نيست اما کسب تو يک امتحان بزرگ است ، امتحاني که در آن بزرگي روح من و روحيه ايثار اندازه گيري مي شود.اينکه من بايد از تو بگذرم و آن را به يکي از قديمي ترين دست ساخته هاي بشر که از آن مايه ي حيات مي نوشند اهدا کنم، چرا که تو  و آن وسيله زوج خوشبخت تري هستيد.آري براستي  مدرک ليسانس در کنار کوزه یک تصوير رويائي است و اين يک پيشرفت بزرگ است چون از تو ديگر به عنوان ابزاري براي رسيدن  به خواسته هايي مانند کسب پست هاي بالاتر ، درآمد بيشتر و همسر استفاده نمي شود و اين در پاک ماندن تو سهم بسزايي دارد. پاک بودن لياقت مي خواهد و اين لياقت نصيب برادر ناتني تو يعني پارتي نشده است، بگذار تو پاک بماني و از برادر ناتني ات استفاده ي ابزاري شود البته نه که بگوييم پارتي بد است پارتي ، مترادف با شايسته سالاري است چرا که وقتي من مثلا خواهر زاده ي خود را به فلان سمت مي گمارم يعني از توانايي هاي او آگاهم پس بر من حرجي نيست ديگر بايد نامه را به پايان برسانم اميدوارم که هميشه از رطوبت تراوش شده از کوزه بهره برده و سبز بماني.

سيد جلال الدين .هـ