باز هم کاروان حسینی از راه رسید,بازماه
محرم شد ماه پیروزی خون بر شمشیر و باز رفتن به مساجد حسینیه ها و تکایا.براستی ایا تاکنون از خود پرسیده ایم که چرا عزاداری میکنیم.آیا امام حسین به اشکهای ما نیازمند است؟براستی
چنین نیست.اگر چه وعاظ ما کمتر به این مسئله پرداخته اند و فقط از مردم اشک و ماتم
خواسته اند ولی بیایید کمی بیشتر در مورد این موضوع فکر کنیم.برخی هدف از عزاداری
را زنده نگاه داشتن یاد ایشان ذکر کرده اند ولی این هم جواب سوال ما نیست.امام
حسین در صدها سال قبل با یزید زمان خود جنگید پس ما هم باید با یزید و یزیدیان
زمان خود بجنگیم.حال برای هر کسی این یزید فرق میکند,ولی مهم این است که مبارزه
کرد.مسلما بی تفاوت بودن در مورد مسایل جامعه ,سرجنبانیدن و کف زدن برای هر شخص و
عمل ، این عزاداری ها را بی ارزش میکند.پس بیایید با نگاهی دوباره به این موضوع از
یزیدیان نباشیم و با بی عدالتی و جهل و ظلم مبارزه کنیم.